به گزارش یول‌پرس، استان آذربایجان غربى به علت قرار گرفتن بین چهار کشور ترکیه، عراق، جمهورى آذربایجان و ارمنستان از موقعیت حساس امنیتى برخوردار بوده است. با پیروزى انقلاب اسلامى و سقوط کلانتریها و اماکن نظامى و ساواک سیستم امنیتى رژیم در استان به طور کل از هم پاشیده شد و مردم مسلح شدند. در این میان گروههاى غیر اسلامى و منحرف به صفوف مردم رخنه کردند. و این استان جولانگاه برخى از گروهکهاى مخالف انقلاب اسلامى گردید.

احزاب تروریستی کرد به جاى همکارى و همراهى با انقلاب در صدد مقاومت در برابر حکومت نوپاى جمهورى اسلامى برآمده و با خلع سلاح پاسگاه‏هاى ژاندارمرى و حمله به پادگان مهاباد و تخلیه انبارهاى سلاح و مهمات پادگان پسوه و تسخیر شهرستان اشنویه، نقده، بوکان و روستاهاى اطراف بر اوضاع مسلط شدند. احزاب چپ در تاریخ ۳۱ فروردین ۱۳۵۸ نیروهاى مسلح خود را به نقده برده و قریب به بیست هزار تروریست مسلح در وسط این شهر ترک نشین به تجمع پرداخته و سپس صدها نفر از مردم را قتل‌عام کردند.

گروهک‌های تروریستی می‌خواستند مسلحانه بر نقده مسلط شوند زیرا نقده دروازه آذربایجان و براى تسلط به اشنویه، جلدیان و پیرانشهر حیاتى بود. لذا مسلحانه وارد نقده شدند و قدرت‏‌نمایى نموده و صدها نفر را در نقده و  روستاهاى اطراف آن مورد هجوم و کشتار قرار دادند.

گروهک تروریستی حزب دمکرات کردستان

این حزب در بحبوحه جنگ جهانى دوم با شعار خودمختارى براى کردستان، دموکراسى براى ایران تشکیل شد. مقایسه مواضع حزب دموکرات در روزهاى آخر حکومت شاه و اقدامات پس از پیروزى انقلاب اسلامى ماهیت آن را روشن میسازد. چهار روز پس از فرار شاه از کشور حزب دموکرات اعلام می‏کند که خواست‏هاى ملى خلق کرد در چارچوب ایران آزاد قابل حل است. بلافاصله پس از پیروزى انقلاب مواضع سیاسى کارانه حزب دموکرات مسلحانه و نظامى می‏شود. از رادیو مهاباد که در جریان انقلاب به دست آنها افتاد، مرتبا همه نیروهاى ضدانقلاب و به اصطلاح مترقى را به مبارزه مسلحانه علیه انقلاب دعوت می‏کنند.

على قاضى فرزند قاضى محمد در آلمان حکومت خودمختار در تبعید را تشکیل میدهد. شورش مهاباد به ریاست امام جمعه شیخ عزالدین حسینى نام «دفتر ماموستا» میگیرد و شیخ عزالدین با اسکورت مسلح گروه پیکار در خیابانها حرکت مى‏کند.

یکى از برنامه‌هاى دیرین حزب دموکرات، نفوذ به آذربایجان و اتصال دو منطقه بحرانى مهم بود. بحران کردستان از تاریخ ۲۰ تیرماه به آذربایجان غربى کشیده شد و عده‏‌اى از فئودال‏هاى منطقه علیه انقلاب و دولت مرکزى قیام کردند و حزب دموکرات نیز به پشتیبانى از این فئودالها وارد معرکه شد.

حزب کومله کردستان

این حزب که نخستین حزب سیاسى به معناى کامل کلمه در نواحى کردنشین ایران بود که بر پایه ملى گرائى کردى شکل گرفته بود وبعدها بنابه ضروریات زمان با ایجاد تغییراتى در برنامه‏ها و خط مشى خود به حزب دمکرات تبدیل شد. با پیروزى انقلاب اسلامى دوباره این حزب با عنوان سازمان انقلابى زحمتکشان کردستان ـ کومله پاى به عرضه ظهور گذاشت. نشریه «شورش» ارگان سازمانى این گروه بود.

هدف کومله تأسیس حکومت مارکسیستى از طریق قیام مسلّحانه دهقانان بود و در راه رسیدن به این هدف امیدوار بود که از شورش دهقانان کردستان آغاز نموده سپس با بهره‏گیرى از اختلافات و خصوصیات قومى مردم عرب و ترک و غیره آتشى را در تمام کشور برافروزد.

مهمترین حادثه‏‌اى که این گروهکها باعث و بانى آن شدند، حادثه قارنا بود. قارنا دهى کوچک و کردنشین بین نقده و جلدیان است که حزب دموکرات و یا احزاب چپ در آن قدرت داشتند.

در جلدیان و اشنویه و پیرانشهر پادگانها و پاسگاههاى ارتش و ژاندارمرى وجود داشت و عده‏اى از جوانمردان ترک و ژاندارم‌ها و ارتشی‌ها براى رفتن به سر کار خود باید از این روستا می‌‏گذشتند. اما در مدت شش ماه عوامل مزدور در اطراف قارنا کمین کرده بودند و رهگذران را گرفته و می‌کشتند، غارت می‌‏کردند و سر می‌‏بریدند.

حتى کار بجایى رسیده بود هنگامى که کسى می‌خواست از نقده به جلدیان برود، مجبور بود که در پناه یک تانک در جلو و یا تانک در عقب حرکت کند تا در اطراف قارنا مورد کمین قرار نگیرد.

به مدت شش ماه این حمله‏‌ها و هجوم‌ها در اطراف قارنا علیه سربازان و نیروهای نظامی در خط نقده به جلدیان صورت می‏گیرد. آخرین بار هنگامى که هیجده نفر از مردم نقده از جلدیان بر می‌‏گشتند، در نزدیکی‌‏هاى قارنا به آنها حمله می‌شود و هر هیجده نفر را می‌‏کشند و سر آنها را می برند و بدنشان را قطعه قطعه می‏کنند و در وسط جاده می‌‏اندازند. فقط یکى از آنها جان سالم به در می برد و خود را به نقده می ‏رساند و از جنایتى که گذشته است مردم را آگاه می ‏کند.

زن و بچه، کوچک و بزرگ از شهر نقده به طرف قتلگاه سرازیر می ‏شوند. هنگامى که برادران و شوهران و بستگان خود را قطعه قطعه مى‏بینند تحریک می‌شوند، شیون و داد و فریاد بلند می‌شود. این داغدیدگان عده ای به نقده میروند و عده ای به جلدیان و پیرانشهر، و اقوام خود را خبر مى‏کنند که چنین جنایتى در گرفته است. اطرافیان و کسان این کشته شدگان بیگناه جمع مى‏شوند، و به قارنه حمله مى‏کنند و سى و سه نفر را در قارنه مى‏کشند و بدین ترتیب انتقام مى‏گیرند.

آذربایجان غربى منطقه‏‌‎اى است پرماجرا که در طول تاریخ بارها مورد تاخت و تاز آشوبگران داخلى و تجاوزگران خارجى قرار گرفته است. چه بسا آبادی‌ها و مردم آن در اثر نبردهاى بی‌رحمانه از بین رفته‌‏اند. اما پس از فرو نشستن هر یورشى سربلند کرده و سازندگى و آبادانى جریان پیدا کرده است. با پیروزى انقلاب اسلامى گروه و جمعیتى به نام مردم کرد اسلحه به دست گرفته و در صدد فتح اغلب شهرهاى این استان برآمدند، اگر چه هیچ‌وقت به مقصود پلید خود نائل نیامدند اما در حمله و تجاوز عده‌اى از اهالى منطقه کشته و مجروح شدند.

چه خون‏‌هاى بی‌‏گناهانی که در این دیار به زمین نریخته است. دموکرات و کومله بعد از پیروزى انقلاب شهرهاى مهاباد و بوکان را تصرف و براى تسخیر بقیه شهرها در تلاش بودند، ولى پایدارى و ایستادگى مردم مانع از دستیابی آنان به اهداف شوم خود شد، لذا براى انتقام گرفتن از مردم اقدام به گلوله‏ باران برخى از شهرهاى استان کردند. چنانکه در هفتم اردیبهشت ماه ۱۳۶۱ محلات مسکونى زرندى و خیابان تختى شهرستان میاندوآب توسط ایادى دموکرات و کومله گلوله‏ باران شد که در پی آن تعدادى از مردم شهید ومجروح گردیدند.

http://yolpress.ir/?p=36360